కలియుగ వైకుంఠంగా భాసిల్లుతున్న తిరుమల క్షేత్రం సప్తగిరుల సమాహారం. ఈ ఏడు కొండల వెనుక అద్భుతమైన పురాణ నేపథ్యం దాగి ఉంది. శ్రీమహావిష్ణువు ఆజ్ఞానుసారం గరుత్మంతుడు వైకుంఠం నుండి తెచ్చిన ‘గరుడాద్రి’ భగవంతుని వాహన వైభవానికి ప్రతీకగా నిలుస్తోంది. అలాగే, శ్రీవారితో యుద్ధం చేసి చివరకు భక్తితో ప్రాణాలర్పించిన వృషభాసురుడి కోరిక మేరకు ఒక కొండకు ‘వృషభాద్రి’ అనే పేరు స్థిరపడింది. ఇవి భక్తులకు స్వామివారి పట్ల ఉన్న అంకితభావాన్ని గుర్తుచేస్తుంటాయి.
ఆధ్యాత్మిక శక్తికి నిలయాలైన అంజనాద్రి మరియు నీలాద్రి కొండలకు ప్రత్యేక చరిత్ర ఉంది. ఆంజనేయుడి జన్మవృత్తాంతానికి వేదికైన ‘అంజనాద్రి’, అంజనీదేవి కఠోర తపస్సుతో పునీతమైంది. మరోవైపు, స్వామివారికి తన వెంట్రుకలను సమర్పించి, భక్తుల తలనీలాల మొక్కులకు ఆద్యురాలైన నీలాంబరి పేరుతో ‘నీలాద్రి’ పిలవబడుతోంది. ఈ కొండలు త్యాగానికి, పట్టుదలకు నిదర్శనంగా నిలిచి, భక్తులలో పవిత్ర భావనను పెంపొందిస్తున్నాయి.
శేషశయనుడైన ఆ వేంకటేశ్వరుడు కొలువుదీరిన ‘శేషాద్రి’ మరియు ‘నారాయణాద్రి’ కొండలు పరమ పావనమైనవి. ఆదిశేషుడి అవతారంగా భావించే శేషాద్రి పర్వతం స్వామివారికి శయ్యగా అలరారుతోంది. నారాయణ మహర్షి తపస్సు చేసిన పుణ్యభూమి కావడంతో ఒక కొండకు ‘నారాయణాద్రి’ అనే పేరు వచ్చింది. ఈ కొండల గుండా ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు కలిగే ప్రశాంతత, భక్తులను ధ్యాన మార్గం వైపు మళ్ళించి మానసిక ప్రశాంతతను చేకూరుస్తుంది.
చివరగా, భక్తుల పాపాలను దహించి వేసే మహిమాన్వితమైన కొండ ‘వేంకటాద్రి’. ‘వేం’ అంటే పాపాలని, ‘కట’ అంటే దహించడం అని అర్థం. ఈ వేంకటాద్రిపైనే స్వయంభువుగా వెలసిన శ్రీనివాసుడు కోట్లాది మందికి ఇష్టదైవంగా మారారు. ఈ ఏడు కొండలు కేవలం రాతి శిలలు మాత్రమే కాదు, భక్తికి మరియు ముక్తికి మార్గం చూపే దివ్య ధామాలు. ప్రతి ఏటా లక్షలాది మంది భక్తులు ఈ సప్తగిరులను దర్శించి తన్మయత్వం చెందుతుంటారు.
